നബിചരിതം

അറേബ്യയിലെ മക്കയില്‍ ഖുറൈശ് ഗോത്രത്തില്‍ പ്രസിദ്ധമായ ഹാശിം കുടുംബത്തില്‍ ക്രിസ്തുവര്‍ഷം 571ലാണ് മുഹമ്മദ് നബി ജനിക്കുന്നത്. പിതാവായ അബ്ദുല്ല മുഹമ്മദ് നബിയുടെ ജനനത്തിനു മുമ്പുതന്നെ മരണപ്പെട്ടിരുന്നു. മുഹമ്മദ് നബിക്ക് ആറു വയസ്സായപ്പോള്‍ മാതാവ് ആമിനയും മരണപ്പെട്ടു. അതോടെ പൂര്‍ണമായും അനാഥനായിത്തീര്‍ന്ന മുഹമ്മദ്‌ നബിയെ വളര്‍ത്തിയത് വല്യുപ്പയായ അബ്ദുല്‍മുത്ത്വലിബ് ആണ്. പക്ഷേ, രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം അബ്ദുല്‍മുത്ത്വലിബ് മരണപ്പെട്ടു. പിതാവിന്‍റെ സഹോദരനായ അബൂത്വാലിബിന്‍റെ സംരക്ഷണത്തിലാണ് പിന്നീടുള്ള കാലം ആ അനാഥബാലന്‍ വളര്‍ന്നത്. 

ബാലനായ മുഹമ്മദ് നബി സത്യസന്ധനും വിശ്വസ്തനുമായിരുന്നു. അതിനാല്‍ മക്കാനിവാസികള്‍ എല്ലാവരും ഒരുപോലെ മുഹമ്മദ്‌ നബിയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു; സ്‌നേഹിച്ചു. വിശ്വസ്തന്‍ എന്നര്‍ഥമുള്ള അല്‍-അമീന്‍ എന്നാണ് നാട്ടുകാര്‍ മുഹമ്മദ്‌ നബിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ബാലനായിരിക്കേ ആട്ടിടയനായിരുന്ന അദ്ദേഹം യുവാവായപ്പോള്‍ കച്ചവടത്തിലേര്‍പ്പെട്ടു. മക്കയിലെ കച്ചവട പ്രമുഖയായിരുന്ന ഖദീജാബീവിയെ തന്‍റെ ഇരുപത്തഞ്ചാം വയസ്സില്‍ മുഹമ്മദ്‌ നബിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. ഖദീജക്ക് അപ്പോള്‍ നാല്‍പത് വയസ്സായിരുന്നു.

അറേബ്യ അക്കാലത്ത് അന്ധവിശ്വാസത്തിന്‍റെയും അനാചാരങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രമായിരുന്നു. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ജനിക്കുന്നത് ദുശ്ശകുനമായി കണ്ട അറേബ്യന്‍ നിവാസികള്‍ പെണ്‍കുട്ടികളെ ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടുമായിരുന്നു. മദ്യത്തിന്‍റെ അടിമകളായിരുന്ന ആ പ്രദേശത്തുകാര്‍ക്കിടയില്‍ എല്ലാ തിന്മകളും വ്യാപകമായി. യുവാവായ മുഹമ്മദ്‌ നബിക്ക് ഈ തിന്മകളോട് യോജിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്‍റെ നാട്ടുകാരുടെ ജീവിതാവസ്ഥയില്‍ അദ്ദേഹം വേദനിച്ചു. പലപ്പോഴും അവരില്‍നിന്നകന്ന് ദൂരെയുള്ള ഹിറാഗുഹയില്‍ പോയി ധ്യാനമിരിക്കുമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ ധ്യാനത്തില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് മുഹമ്മദ്‌ നബിയുടെയും ലോകത്തിന്‍റെ തന്നെയും ചരിത്രം മാറ്റിമറിച്ച ആ സംഭവം ഉണ്ടാകുന്നത്; പ്രവാചകത്വം!